“Mü’minler ancak kardeştirler. Öyleyse kardeşlerinizin arasını düzeltin. Allah’a karşı gelmekten sakının ki size merhamet edilsin.” Hucurat/10.
Yüce Allah bu ayet-i kerimede müminleri birbirlerinin kardeşleri olarak tanıtmakta ve onların arasının düzeltilme emrini vermektedir. Bunun ardından takvalı olunması emrini vermiş ve bu konuda takvadan ayrılmamalarını ve bu şekilde ilâhî rahmetin etkisi altına gireceklerini buyurmuştur. Burada belirtilmesi gereken bir nokta da, takvanın haramdan sakınmak ve vacip olanları kusursuz yerine getirmek olmadığıdır. Burada takvanın manası müminler arasında kargaşa çıkarıp, onların arasını bozacak olaylardan sakınmaktır. Hatta ortaya çıkan sıkıntı ve karışıklıklara karşı sessiz kalmamak ve onların ıslahı için çaba harcamak, Allah'ın rahmetine şamil olunacak bir huzur ortamını temin etmektir. Bazıları şöyle bir iddiada bulunabilirler; "Bu ayette geçen müminler bizlerden oluşan gruplar ve bunların yanı sıra bizlerle aynı fikri paylaşan kimselerdir. Zaten bunlar dışında olanlar ya kâfirlerdir ya da kâfirlerden de beter olan münafıklar grubudur." Buna cevap olarak da Allah Teâlâ'nın mümin ile mümin olmayan arasındaki farkı açıkladığı şu ayeti sunabiliriz:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَتَبَيَّنُواْ وَلاَ تَقُولُواْ لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلاَمَ لَسْتَ مُؤْمِنًا تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَعِندَ اللّهِ مَغَانِمُ كَثِيرَةٌ كَذَلِكَ كُنتُم مِّن قَبْلُ فَمَنَّ اللّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُواْ إِنَّ اللّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا
"Ey inananlar, Allah yolunda savaşa çıktığınız zaman iyi anlayın, dinleyin, size selam verene, dünya hayatının geçici menfaatini gözeterek: "Sen mü'min değilsin!" demeyin. Çünkü Allah'ın yanında çok ganimetler vardır. Önceden siz de öyle idiniz, Allah size lutfetti (imana geldiniz). O halde iyice anlayın (dinleyin, peşin hüküm vermeyin)." Nisa/94
Ve bu ayetten önce kasten bir mümini öldürmenin ilelebet cehennem ateşinde yanmak demek olduğunu vurgulamaktadır. Bugün yalnızca verdiği bir selam şekli ile imanı, kendilerini Müslüman olarak gösteren kişiler tarafından sorgulanan ve daha sonra kâfir yaftası takılıp, katledilen bu insanların kelime-i şahadetlerinin dudaklarından taştığını görmezler mi? Namaz kılıp, Kur’an okuduklarını, hatta Allah Resulü'nün (s.a.a) sünnetlerini eksiksiz yerine getirdiklerini görmezler mi? Kur’an-ı Kerim’in buyurduğu gibi: "تبتغون عرض الحیوه الدنیا" dünya sevdası onların gözlerini kör eylemiş ve masum Müslümanları öldürerek düşmanlık ve kin tohumlarını onlar arasına ekiyorlar. İşte bu şekilde de ebedî cehennem azabını kendileri için azık ediniyorlar. Bu nasıl bir zihniyettir ki; yalnızca verilen bir selam şekli ile o şahsın dini hakkında hüküm verebiliyorlar; ama kelime-i şahadetleri, kıldıkları namaz, tuttukları oruç, hac, zekât ve okudukları Kur’an ile onların Müslüman olduklarına hüküm verilemiyor.
Acaba Kur’an'da bir insanın imanı için kelime-i şahadetten başka bir şart var mıdır? Acaba başkalarını araştırmak ve onların hakkında casusluk yapma hakkına ne denli sahibiz? Kalpte olanlar başkalarını ne ilgilendirir? Onu yalnızca Allah bilir ve ona göre de hükmünü verir.
Acaba Peygamber-i Ekrem'in (s.a.a) "Müminin fazileti Kâbe'den de yüksektir" dediğini ve bunun muhtelif mezhepler kanalıyla aktarıldığını biliyor musunuz? Acaba Hz. Peygamber'in (s.a.a) "Allah nezdinde müminin makamının dört büyük melekten daha faziletlidir" sözlerini biliyor musunuz? (Kenzu'l A'mal/821)
Acaba Allah Resulü'nün (s.a.a) şöyle buyurduklarını bilmezler mi:
"İman etmedikçe cennete giremezsiniz ve birbirinizi sevmedikçe iman etmiş sayılmazsınız ve birbirinizi sevip, dost olmanız da selam ile başlar." (Sahih Müslim/Kitabu'l İman/ Bab 22)
Acaba Peygamber Efendimiz (s.a.a) şöyle buyurmamış mıdır?
"Kim Allah'ın Rab, İslam'ın hak olduğunu kabul etmiş ve elçisinin nübüvvetinden razı olmuşsa o mümindir."
Öyleyse bunlara karşı beslenen mahabbet ve sevgi onların cennete girme şartlarından değil midir? (Sahih Müslim/Kitabu'l İman/ Bab 11)
Acaba yine Allah Resulü şöyle buyurmamış mıdır:
" اقرؤ القرآن ما أتلفت علیه قلوبکم فاذ اختلفتم فیه فقوموا "
"Kur’an okuyun ta kalpleriniz onunla aynı atsın; ama ihtilafa düştüğünüz zaman artık devam etmeyin." (Sahih Müslim/Kitabu'l İman/ Bab 3)
Acaba Hz. Nebi (s.a.a) şöyle buyurmamış mıdır:
" سباب المؤمن فسوق و قتاله کفر"
"Mümine hakaret fasıklık ve onunla savaşmak küfürdür."
Aynı şekilde şöyle buyurmuştur:
"لا ترجعوا بعدی کفراً یضرب بعضکم رقاب بعض"
"Benden sonra kâfir olmayın ve birbirinizin boynunu vurmayın." (Sahih Müslim/Kitabu'l İman/Bab 28-29)